Σίσσυ Νίκα Δημοσιογράφος
Την περίοδο του καλοκαιριού και των διακοπών ερχόμαστε πιο κοντά με τους ανθρώπους μας, τη σχέση μας, την οικογένεια, τους φίλους. Υπάρχει περισσότερος χρόνος που μένουμε μαζί και πολλές φορές αρχίζουμε υποτίθεται κάποιες «εποικοδομητικές συζητήσεις» που αρκετές φορές καταλήγουν σε καυγάδες θέλοντας να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα μαζί τους. Δεν είναι τυχαίο που τα περισσότερα διαζύγια έρχονται μετά τις διακοπές ή κάποιες σχέσεις με τους ανθρώπους μας τραυματίζονται βαθιά την ίδια περίοδο…
Τελικά συνηθίζουμε να φοβόμαστε τις εντάσεις, τις φωνές και τους μεγάλους καβγάδες. Πιστεύουμε ότι η στιγμή που εκτοξεύονται βαριές κουβέντες είναι η στιγμή της καταστροφής.
Όμως, η αλήθεια είναι διαφορετική.
Οι σχέσεις σπάνια γκρεμίζονται την ώρα της έκρηξης καταρρέουν τις μέρες, τις εβδομάδες ή τους μήνες που ακολουθούν, όταν το μόνο που επικρατεί είναι η σιωπή.
Η παγίδα των ψιθύρων του μυαλού
Όταν τσακωνόμαστε, υπάρχει ακόμα ζωή. Υπάρχει πάθος, υπάρχει διεκδίκηση, υπάρχει η ανάγκη να ακουστείς.
Η σιωπή που επιλέγουμε μετά όμως, είναι μια παγίδα, ένα κενό που καταβροχθίζει τα πάντα.
Είναι αυτό που στην ψυχολογία θεωρείται μια μορφή συναισθηματικής τιμωρίας. Όσο δεν μιλάμε, δεν σημαίνει ότι ο εγκέφαλός μας σταματά να δουλεύει. Αντίθετα, αρχίζει να χτίζει σενάρια.
Τότε αρχίζουμε να ερμηνεύουμε τη σιωπή του άλλου σαν αδιαφορία, σαν απόρριψη ή ακόμα και σαν εχθρότητα. Χωρίς τον διάλογο που «κλείνει» την εκκρεμότητα, η παρεξήγηση γιγαντώνεται.
Ένας καβγάς για κάτι ασήμαντο μπορεί να μετατραπεί σε υπαρξιακό χάσμα, απλώς και μόνο επειδή κανείς δεν είχε το θάρρος να πει την πρώτη κουβέντα μετά την καταιγίδα.
Γιατί πρέπει να αποφεύγουμε τη σιωπή;
Η σιωπή δημιουργεί απόσταση. Κάθε μέρα που περνά χωρίς να λυθεί το ζήτημα, ο τοίχος ανάμεσα σε δύο ανθρώπους μεγεθύνεται.
Σταδιακά, σταματάς να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου, τις χαρές σου, την καθημερινότητά σου. Η αιτία που ξεκίνησε τον καβγά μένει ακόμα, μια ανοιχτή πληγή που δεν επουλώνεται ποτέ, επειδή φοβάσαι ότι αν την αγγίξεις θα πονέσει ξανά.
Όμως, να θυμάσαι πάντα η αποφυγή της σύγκρουσης δεν είναι ειρήνη, απλά είναι μια εκεχειρία με βαρύ τίμημα. Οι σχέσεις χρειάζονται επανόρθωση. Χρειάζονται τη γενναιότητα να πεις «συγγνώμη» ή έστω «ας προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση».
Η δύναμη της αμφίδρομης επικοινωνίας
Μια σχέση αντέχει τα πάντα, αρκεί οι άνθρωποι να συνεχίζουν να μιλάνε. Ο καβγάς είναι συχνά η εκτόνωση μιας πίεσης. Η σιωπή είναι η σταδιακή αποσύνδεση.
Η δική μας συμβουλή
Αν θέλεις να σώσεις μια σχέση που αξίζει, μην αφήνεις τη σιωπή να την τραυματίζει σιγά σιγά και μεθοδικά.
Μίλησε, ακόμα κι αν η φωνή σου τρέμει.
Γιατί στο τέλος, αυτό που μας πληγώνει δεν είναι οι λέξεις που ειπώθηκαν, αλλά εκείνες που θάφτηκαν μέσα μας και έγιναν απόσταση έγιναν τείχη.
Αν είσαι σε «σιωπηλό πόλεμο» με κάποιον δικό σου άνθρωπο, κάνε εσύ την κίνηση σήμερα. Στείλε ένα μήνυμα, κάνε ένα τηλέφωνο.
Μην περιμένεις την «τέλεια» στιγμή που μπορεί λόγω συνθηκών να αργήσει να έρθει. Ο καιρός περνά και το χάσμα βαθαίνει.
Μην ξεχνάς ότι το τελευταίο διάστημα ήταν δύσκολο για όλους μας, οικονομικά, συναισθηματικά λόγω συνθηκών, πολέμων και μιας γενικότερης ανασφάλειας, που επικρατεί.
Η καλύτερη στιγμή για να κλείσεις το κενό είναι τώρα, γιατί το καλοκαίρι πριν από τις διακοπές ή την περίοδο των διακοπών οι άνθρωποι είναι πιο χαλαροί, πιο δεκτικοί…
Προσπαθήστε λοιπόν αυτό το καλοκαίρι να φτιάξετε και να διανθίσετε τις σχέσεις που αξίζουν
