Σίσσυ Νίκα Δημοσιογράφος
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, 35 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών διεθνώς και ειδικά στις Δυτικές χώρες είναι παχύσαρκα.
Η παιδική παχυσαρκία αυξάνεται συνεχώς και οι αιτίες της κάποιες φορές δεν περικλείονται στο περιεχόμενο του πιάτου.
Οι γιατροί χρησιμοποιούν τον όρο παιδική παχυσαρκία όταν το υπερβολικό σωματικό λίπος θέτει σε κίνδυνο την υγεία.
Αυτό προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας την καμπύλη του Δείκτη Μάζας σώματος (ΔΜΣ) για τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο τους και η μέτρηση αυτή μπορεί να υποδηλώνει παχυσαρκία.
Στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, 1 στα 10 παιδιά ηλικίας 7 έως 9 ετών είναι παχύσαρκο.
Η προειδοποίηση του Παγκόσμιου Οργανισμοί Υγείας είναι σαφής και λέει όχι «θαυματουργές δίαιτες», όχι σε προϊόντα απώλειας βάρους και όχι υπερβολικές ενοχές.
Πολλοί παιδίατροι και ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι μια «αυστηρή δίαιτα» είναι αντιπαραγωγική για τα παιδιά. Ο περιορισμός μπορεί να προκαλέσει στα παιδιά ανησυχία, ντροπή ή ακόμα και διατροφικές διαταραχές. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, ο στιγματισμός και η λιποφοβία πλήττουν ολοένα και νεότερες ηλικίες.
Πως αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα;
Η παιδική παχυσαρκία αναγνωρίζεται μέσω του Δείκτη Μάζας Σώματος και επηρεάζει 1 στα 10 παιδιά ηλικίας μεταξύ 7 και 9 ετών στην Ευρώπη.
- Ο στιγματισμός και η χοντροφοβία υπονομεύουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Η συζήτηση για το πρόβλημα και το ότι ζητάμε βοήθεια από ειδικούς αποτρέπει τη δυσφορία.
- Δώστε προτεραιότητα σε μια οικογενειακή και σταδιακή προσέγγιση με τακτικά γεύματα, με φρούτα, λαχανικά και άμεσο περιορισμό των γλυκών.
- Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας για άσκηση και κατάλληλη καθημερινή δραστηριότητα τουλάχιστον 30 λεπτών την ημέρα και προσπαθήστε να μειώσετε τον χρόνο που σπαταλούν μπροστά σε οθόνες ακόμα και κατά τη διάρκεια των γευμάτων.
- Συμβουλευτείτε έναν παιδίατρο με τα πρώτα σημάδια.
Η παιδική παχυσαρκία δεν είναι ούτε αναπόφευκτη ούτε ατομική αποτυχία για παιδιά και γονείς. Η συζήτηση, η αναζήτηση βοήθειας και η προσοχή στην ψυχολογική και σωματική ευεξία αποτελούν προτεραιότητες.
Μια ευεργετική, σταδιακή αλλαγή στις συνήθειες με πρωτοβουλία της οικογένειας αποτελεί την πιο βιώσιμη λύση.
Στόχος είναι να βοηθηθεί το παιδί να συμφιλιωθεί με το σώμα του, να αποκατασταθεί η αυτοπεποίθησή του και να ενθαρρυνθεί ώστε να είναι δραστήριο, χωρίς να γίνεται η απώλεια βάρους ο μοναδικός στόχος.
Πολλά υπέρβαρα παιδιά αναπτύσσουν ένα διαρκές αίσθημα ανησυχίας που τα ακολουθεί στην εφηβεία ή την ενήλικη ζωή. Η ντροπή, η απομόνωση, ο φόβος του «να μην ξαναγίνω ποτέ όπως όλοι οι άλλοι»… είναι συναισθήματα ριζώνουν γρήγορα.
Πότε πρέπει να δράσουμε άμεσα;
Θα πρέπει να δράσουμε άμεσα, όταν το βάρος ξεφεύγει από τον έλεγχο, όταν παρατηρήσουμε το παιδί να απομονώνεται, όταν είναι θλιμμένο, όταν διακρίνουμε ότι έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και δυσκολίες στην επικοινωνία με άλλα παιδιά και σίγουρα όταν διαπιστώσουμε παρενόχληση και κοροϊδίες από άλλα παιδιά.
